7 jaar later en ik weet het nog steeds niet…
18 okt 2016

7 jaar later en ik weet het nog steeds niet…

Facebook is één van die dingen in het leven die je geweldig of vreselijk vindt. Het is fantastisch om bij te blijven en te weten wat er speelt in het leven van veel vrienden over de wereld. Of je vind het vreselijk om dingen te delen en details uit je leven voortdurend prijs te geven.  Persoonlijk vind ik het geweldig aangezien ik veel mensen over heel de wereld heb ontmoet die ik nooit meer allemaal kan bezoeken. Ik vind het leuk om een kijkje in hun levens te hebben, te zien wat ze bewerkstelligen en hun kinderen groot te zien worden  en soms te zien hoe ze worstelen met uitdagingen… ook al scheppen de meeste liever op, het is niet altijd goed nieuws wat gedeeld wordt.

Een van de dingen die ik zelf erg leuk vind zijn de pop-ups om je posts uit het verleden te helpen herinneren. Om terug te kijken op de goeie ouwe tijd. Recent werd ik door Facebook herinnert aan een uitspraak die ik 7 jaar geleden gepost heb, terwijl ik een ontmoeting had met Stephen Covey (Sr.) auteur van ‘7 gewoonten van effectieve mensen’. Nog steeds een zeer bekend boek over de hele wereld. Helaas is hij niet meer onder ons. Ik had de kans om hem op verschillende gelegenheden te ontmoeten in verschillende omstandigheden.

In ieder geval had ik zijn uitspraak “ik doe niet aan email, het is niet effectief” geplaatst en was extreem verbaast over hoe hij dat voor elkaar kreeg. Nu 7 jaar later, ben ik er nog steeds niet achter hoe hij dat heeft bereikt. Geen email.
reminder_covey_quoteIk heb zowel zakelijk als prive verschillende maatregelen genomen om anders te communiceren zoals door het gebruik van Slack, Hangout en Whatsapp. Maar email lijkt toch dat ene middel te zijn waar mensen steeds weer naar terug grijpen. Soms is het heel effectief maar meestal is het dat helemaal niet :-(. Ik zal er waarschijnlijk nooit echt achter komen.

Net als met het niet gebruiken van email zijn er zaken in mijn relatie die ik waarschijnlijk nooit zal begrijpen. Maar tenminste weet ik wel wat ze zijn en hoe ik er mee om moet gaan. Jo-Ann helpt me daar regelmatig aan herinneren en dan weet ik dat we allebei denken “daar gaan we weer”, totdat een van ons een opmerking maakt zodat we terug kunnen vallen op ons backup plan, op de strategie die we er van te voren voor bedacht hebben. Op dergelijke momenten hebben we bijna altijd een plan op voorbedachte rade, een plan B waar we op terug kunnen vallen. Vaak zijn het dezelfde dingen die een van ons in gang zet. Meestal omdat we, als het ware, op de automatisch piloot dingen aan het doen zijn. We vallen dan terug in onze natuurlijke gedrag en benaderen dingen vanuit ons onbewuste. Met alle gevolgen van dien.

Bijvoorbeeld zoiets simpels als het doen van de afwas, de tafel afruimen en de keuken schoonmaken. Wanneer we in onze dagelijkse routine belanden van ons werk, ons gezin en de kinderen, het heen en weer rijden tussen trainingen, huis en school. Ons vrijwilligerswerk in de gemeenschap, enz. Het houd ons zo druk bezig dat de

simpele dingen blijven liggen. Jo-Ann wil graag een schoon huishouden dus als het aan het eind van de dag nog niet weg is… wie denk je dan dat er op staat om de keuken op te ruimen. Dat doet zij inderdaad! En dan komen we soms wel eens in een discussie waarom zij dat altijd moet doen en waarom ik dat niet doe. En daar heeft ze groot gelijk in, dat moet ik ook doen. Tegelijkertijd weten we ook alle twee dat ze er niet geïrriteerd over hoeft te raken maar dat ze het me op zo’n moment ook gewoon kan vragen en dan doe ik het ook.  Natuurlijk moet ik er aan werken om het uit mezelf te doen. En dan discussiëren we er heen en weer over. Je hebt vast een soortgelijk iets, misschien zelfs wel exact hetzelfde punt. Wel, als je dat weet van elkaar, wat kan je er dan van te voren over besluiten? Hoe kan je er op zo’n manier mee omgaan, op het moment dat het zich voor doet, dat beiden weten wat er aan de hand is? Zijn er leuke of grappige manieren die je kan identificeren die het jullie beiden direct duidelijk maakt of jullie stemming verandert van irritatie tot lachen?

Denk er eens over na, het kan jullie enorm helpen. Over 7 jaar heb ik waarschijnlijk nog steeds niet uitgevogeld waarom ik dingen niet doe, maar we kunnen er tenminste om lachen. Jo-Ann zal het me gewoon vragen. Ik zal het doen en samen zullen we een schoon huishouden hebben om van te genieten.

Enjoy Life!


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

acht + 16 =