Alzheimer in de Relatie. Het wijzigen van de Blauwdruk
07 nov 2016

Alzheimer in de Relatie. Het wijzigen van de Blauwdruk

Een aantal weken terug ontving ik feedback over een relatie waar de grootste uitdaging de ontwikkeling van Alzheimer is. Allereerst was ik best wel geschrokken en verrast dat dit speelde. Het zijn gebeurtenissen in het leven, dus daarmee komt het ook voor in relaties. Misschien niet zo gangbaar als de meeste zaken die we op deze blog bespreken maar het komt voor. En ja, daarmee worden relaties uiteraard enorm aangetast. Het is in ieder geval zeker de moeite waard om hier iets over te schrijven vanuit ons perspectief en het perspectief van Strategic Intervention. Dus hier mijn bijdrage over  Alzheimer in een relatie…

Zelf ben ik regelmatig belangrijke dingen vergeten met betrekking tot mijn relatie. Gewoon het vergeten van dingen waar we over gesproken hebben of die we met elkaar hebben afgesproken. Ik denk dat de meeste vrouwen kampen met dergelijke problemen bij hun man. Vaak denken we er gewoon niet aan of vergeten we iets te doen wat we hadden afgesproken simpelweg omdat de focus op dat moment ergens anders ligt. Het geen prioriteit voor ons is op dat moment en we zijn altijd al slechte “multi-taskers” geweest. Alle mannen lijken dat probleem te hebben. Eigenlijk werkt het voor ons erg goed, het zijn de vrouwen die er een probleem mee hebben 😉

Maar wanneer Alzheimer een relatie treft dan is het een compleet ander verhaal. Je kan niet eens meer kwaad worden op iemand die iets niet gedaan heeft of iets is vergeten. Dit gaat veel verder. Zelfs emoties en mooie momenten uit het verleden worden vergeten of door elkaar gehaald. Ze kunnen er gewoonweg niets aan doen.

Wat dan belangrijk wordt om te begrijpen vanuit een relatiestandpunt is dat wanneer je net in een fase bent belandt waarin je dacht alles net een beetje door te krijgen samen en regels hebt geformuleerd van begrip en overeenstemming, dat dit allemaal ineens niet meer van toepassing is. We weten allemaal dat Alzheimer over het algemeen op latere leeftijd plaatsvindt. De meeste mensen zijn dus ook al een behoorlijke tijd samen in een relatie wanneer deze specifieke uitdaging zich voordoet. Wanneer het dan op een punt komt dat je partner niet meer weet wat de ‘regels’ waren of wat werkte en wat niet door de jaren heen, wat doe je dan nog?

Ik kan me nog vaag m’n oma herinneren die Alzheimer had (ik was pas 2 toen ze overleed). Maar van meer recente jaren, heb ik ook nog een tante die hieraan leed. Het frustrerendste was dat ze wist dat ze het had en wist dat ze dingen door elkaar haalde die niet meer klopte, maar dat ze het niet meer in de juiste volgorde kon weergeven of zich kon herinneren wanneer ze het vergat. Als partner van degene die hieraan lijdt kan je zien dat ze dit weten en er gek van worden. Voor hen als achterblijvende verzorger is het de ultieme test in de relatie. Onvoorwaardelijke liefde en opoffering.

Ik moest er echt even voor gaan zitten en hier goed over nadenken. Het eerste wat in mijn gedachte kwam was “Blauwdruk”.

Nu begrijp je waarschijnlijk niet direct wat ik daarmee bedoel, maar iemands blauwdruk van het leven of van hun relatie is hun referentiekader van de wereld. Of hun kijk op de wereld of hun relatie. Zie, wanneer je je eigen huis bouwt (iets wat wij gelukkig net achter de rug hebben) of plannen maakt voor een uitbreiding of iets anders waar de totale constructie van het gebouw moet wijzigen dan maak je een afspraak met een architect om nieuwe bouwtekeningen of blauwdrukken te maken of bestaande te wijzigen.

In deze blauwdruk vind je alle constructieve details, groot en klein. Maatvoeringen van kamers en muren, locaties van deuren en ramen, bekabeling, stopcontacten, funderingsdetails and berekeningen omtrent draagkracht van muren en funderingen, enz. Net als zo’n blauwdruk van een huis als leidraad voor de constructie, zo is er ook een blauwdruk van ons leven en onze relatie. Dus wanneer veranderingen in het leven plaatsvinden of niet plaatsvinden, kunnen mensen hun regels aanpassen om er te komen of ze kunnen hun blauwdruk wijzigen.

Om een voorbeeld te geven ken ik een vrouw die haar hele leven al alleenstaand is geweest. Nu is ze over de 60, maar toen ze nog heel wat jonger was had ze een grote kinderwens. Tenminste 1 kind zou haar extreem gelukkig maken. Geluk stond gelijk aan het krijgen van kinderen. Aangezien ze geen partner had, een waarde nastreefde om geen sexuele relatie te hebben buiten het huwelijk (als onderdeel van haar blauwdruk in het leven) en inmiddels dik over de 40 jaar was, kwam ze, destijds, op een punt waar ze dacht nooit meer geluk te ervaren. Op zo’n moment in het leven, dan ga je automatisch naar je blauwdruk kijken en verander je je blauwdruk of je regels in het leven. En dat deed ze ook. Ze maakte een partner niet langer een onderdeel van haar blauwdruk en veranderde haar regels voor het ontvangen van een kind.  Ze adopteerde en was in staat om een prachtige dochter groot te brengen en dat maakte haar uitzonderlijk gelukkig. Als dat niet was gelukt had ze haar blauwdruk nog verder moeten aanpassen. Maar door het aanpassen van haar blauwdruk en een deel van haar regels, was ze in staat om verder te gaan en geluk te vinden.

Wanneer er over het algemeen grote dingen in het leven gebeuren passen mensen hun regels aan voor het bereiken van zaken of om ergens te komen. Maar wanneer er zoiets catastrofaals als Alzheimer zich voordoet, dan moet je je hele blauwdruk omgooien. Je kan niet meer verder met de oude regels en moet je een volledig nieuwe blauwdruk samen stellen. Dus voor deze specifieke kennissen kan ik zien hoe dit volledig nieuw is voor ze. Ze zullen de blueprint volledig moeten herschrijven en een ‘extreme makeover’ moeten doen om hard te werken voor de relatie en de partner. Als het nog niet was uitgegroeid tot onvoorwaardelijke liefde dan zal het dat nu moeten worden. Als het nog niet om de ander ging in de relatie, dan zal het dat nu moeten gaan. Het is een gedwongen verbouwing of misschien zelfs wel een volledig nieuw huis. Soms laat het leven je die keuze niet  maken, maar je zal er aan vast moeten houden. Je moet je realiseren dat het leven je niet overkomt, maar het leven komt je toe. Het gebeurt voor je en een offer als deze zou ook weleens de mooiste gift kunnen zijn van het leven of de relatie zelf. De gift die je laat zien wat werkelijk geluk eigenlijk echt is.

Ter ere van mijn vrienden, die veel tijd in mijn thuisland, Nederland, hebben doorgebracht om andere vrijwillig bij te staan. Ik wens ze het best toe met deze nieuwe uitdaging en alle liefde die ze nodig hebben en kunnen vinden voor elkaar.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

vier × een =